Rondom Kathmandu is volop recreatie te vinden. Dat vinden Hindu’s ook, want die kom je overal tegen. Wie denkt dat Nepal van het Buddhisme is, heeft het mis.

Door Patan waren we al eerder gescheurd. Op weg naar de ambassade van Myanmar. Maar we moesten dit werelderfgoed ook echt bezoeken.

Ergens achter het Durbar Square van Patan ligt een Hindu tempelcomplex. Enorm druk. We hebben geen idee waar al die mensen mee bezig zijn. Er lopen vrouwen met offers, overal oranje bloemen, handlezers zitten op de grond en er zijn kleine meisjes in prachtige gewaden. Een kerel wil een rode stip op ons hoofd zetten. Wij bedanken voor de eer en de afgang. Een geel/rood touw om onze pols doen we wel. Het brengt geluk en dat voor een luttele 200 Roepi.

De apentempel in Kathmandu (ofwel Swayambhunath) moet ook nog van de lijst. En ja, veel apen daar. Rondom de stupa volop Hindu dingen, inclusief een bruiloft. Finbar is zo onder de indruk van de bruid, dat hij daarna gelijk z’n haar laat knippen door een deftige Nepalees.

Bhaktapur is ook weer zo’n stad uit de valley die op de Unesco lijst staat. Volgens de Lonely Planet moeten we de delicatesse van de stad, king curd (dikke yoghurt), bij een straatstal halen. Dat kan verkeerd uitpakken voor sommigen (lees: Finbar). Een halve dag alleen in Bhaktapur rondlopen kan prima. Ik word door een Nepalees weggestuurd uit een buurt (want die zou niet pluis zijn), ik moet allemaal vrouwkes teleurstellen dat ik echt niets van ze wil kopen en ik praat een tijd met een gids (die op zijn beurt mensen teleurstelt dat ik niets ga kopen). De jongen van 27 is al 15 jaar gids. Zijn Engels is goed. Heeft-ie van toeristen.

Pashupatinath is heilige plek, want de rivier daar, de Bagmati, komt in die hele heilige Ganges terecht. Dé plek dus om je als Nepali Hindu te laten cremeren. Dat gebeurt aan de lopende band; 24/7 zijn er crematies en aan de ‘gewone’ kant kost dat maar 5.000 Roepie. Als wij kijken liggen er al twee lijken te fikken en worden er 2 op het vuur gegooid. Nee, hier hebben we geen foto’s van gemaakt.

Na al dat Hindu-geweld maar weer eens de rust van de Buddhisten opzoeken in Boudhanath. Om de giga-Stupa lopen een aantal pelgrims. Tibetanen, te zien aan de kleding. We hebben bijna de neiging om Tashi Delek te zeggen.

Nee, de Tibetaanse gebedsvlaggetjes zijn niet ons souvenir uit Nepal. Wel een gezellig familietafereel van Shiva, Parvati en Ganesh (die met het olifantenhoofd; overigens geen fijn verhaal hoe hij daaraan gekomen is). Heel Hindu. Wel jammer van ze dat we hun tempels niet in mogen.