Koning Sihanouk is in oktober 2012 overleden, maar nu vindt pas de uitvaart plaats. Vier dagen lang. De plaats voor het cremeren moest nog gebouwd worden (à $1,2 miljoen). Wij maken dag 2 en 3 mee. Dag 2 kunnen we het centrum niet in, dus laten we ons gelijk naar de Khmer Rouge gedenkplaatsen brengen.

Choeung Ek is de bekendste van de 200 ontdekte Killing Fields. Bij de hekken rondom de massagraven hangen armbandjes van bezoekers, op de paden ertussen zijn hier en daar stukken kleding te zien.

De Toul Sleng gevangenis was gevestigd in een oude school. De lokalen werden gebruikt voor cellen en verhoorruimtes (ofwel martelkamers).
Er hangen foto’s van de gevangen en bekentenissen van sommigen zijn in te zien. Van mensen die onder druk hebben bekend een banaan te hebben gepakt of de oogst hebben geruïneerd.

Op dag 3 van de uitvaart lopen we naar het paleis. Met honderden Cambodjanen. Onderweg kopen we een Sihanouk button.
Mensen staan in de rij om langs de kist te kunnen lopen, anderen staan voor het paleis met een portret van de oude koning in hun hand.

’s Avonds wordt er vuurwerk afgestoken. En wat bommen die vermomd zijn als vuurpijl. Wij vermoeden een gulle donatie van China. Het land waar de oude koning verbleef.

Er klinkt muziek door de straten, bij het paleis zitten honderden mensen. Ze branden kaarsen en wierook.

Op 4 februari is de 4e dag; de crematie van de koning. We maken dat niet meer mee, we verlaten Cambodja veel te vroeg.