In het zuiden van India vinden ze die van het noorden maar een stel viespeuken. De mensen uit het noorden vinden die uit het zuiden ook maar raar: “We hebben meer overeenkomsten met Pakistanen dan met Indiërs uit het zuiden.” Het is ook wel een verschil. De mensen zien er anders uit en het eten is anders. Maar ja, wat wil je in zo’n immens land.

We overnachten in een guesthouse cq homestay. Bij een hele aardige dame en haar familie. En daar worden we gelijk volgestouwd met idli, dosa, dahl en sambar. Er verblijft ook een chefkok uit Zwitserland. Hij is op een culinaire reis. Door de gigantische zuidelijke thali-set van gisteren (en daar zit blijkbaar een volgorde van eten in) slaat-ie het ontbijt maar even over. Vanmiddag staat er een nieuw vreetfestijn op het programma.

In Chennai is eigenlijk niet zoveel te zien. In het oude fort is de kerk wel aardig en we bezoeken nog twee tempels. Eerst de stille meditatie tempel van Ramakrishna, daarna de puinhoop van de Kapaleeswarar tempel. Met veel lawaai, vuur en bloemetjes.

(tekst gaat verder onder de video)

Vanuit Madras gaan we naar de Malediven, gewoon omdat het kan. Voor ons een luxe ticket to the tropics, voor Sanne en Freek het begin van hun vakantie. We wachten ze op, samen met ene Petr op Male airport. Petr had een beetje haast vanmorgen en is deodorant vergeten op te doen.
Vanaf aankomst op de Malediven hoef je zelf niets meer te doen en ook niet meer na te denken. Dankzij Petr vinden we de domestic terminal zo’n 40 meter rechts van de aankomsthal. Inchecken doet hij ook voor ons en dan zit z’n taak erop. Op het vliegveld van Maamigili worden we weer door andere mensen opgevangen.

We verblijven in Boutique Beach op het Dhigurah eiland. Er wonen zo’n 600 mensen op het eiland. Het hotel is kleinschalig en heeft niks weg van de bizar luxe resorts die je in de media ziet. (Door een aanpassing in de wet zijn dergelijke hotel sinds een aantal jaar toegestaan, waardoor betaalbare luxe mogelijk is.)
Het hotel is nog maar net open en huisvest vooral duikers. Dit is namelijk hét gebied voor Whale Sharks.

Er zit ook een Duitse dame van middelbare leeftijd in het hotel. Ze is dolblij met wat Nederlanders, want dan kan ze ook even Duits praten.
De dag erna zien we haar op de boot avances maken naar de dive master. En niet zo’n beetje ook. Zelfs onder water zien we haar lonken naar de vrolijke krullebol.
Bij de zonsondergang heeft ze voor haar laatste avond een zwierige witte jurk aangetrokken (jazeker, ze heeft een lekker kleurtje gekregen) en gaat het flirten volop door. De krullebol is ontvankelijk en hapt toe. Hij wil best haar tropische verrassing zijn.
Even later zitten ze er weer; zij met een gelukzalige kop, hij ietwat vermoeid.

(tekst gaat verder onder de foto)

Sunset Dhigurah local beach

Het boventerras is ideaal voor het kijken van sterren onder het genot van muziek en illegale longdrinks. De tic in onze 7Up is namelijk op een vernuftige wijze het land in gesmokkeld. (Alcohol meenemen is verboden. Er is alleen drank verkrijgbaar in de luxe resorts.)

Na 3 nachten gaan we weer de gewone vakantiewereld in. Veel toeristen gaan naar huis. Een groep Russen viert nog heel even vakantie met 6 flessen champagne uit de taxfree shop ($ 55 per stuk) bij een goede lading Whoppers en frites.